Frenk J. Klunder

TEKST: ELS KRUIK, FOTO: ZUS VAN FRENK

Frenkie of Frenko, zoals veel oud-bewoners van het Zeeheldenkwartier hem blijven noemen, heeft vanaf zijn 7e verjaardag de drang om de wijde wereld in te gaan. Nu is hij 65 en zegt: “Ik heb nooit een echte baan gehad maar wel een baan om de aarde”.

En inderdaad, hij heeft in wel 86 landen rondgelopen, in een aantal zelfs verschillende keren. Eerst voor de lol om mensen te ontmoeten, waardoor zijn taalgevoel sterk werd ontwikkeld. Later voor zijn beroep: Tolk/vertaler Engels en Spaans in Colombia, Costa Rica, de V.S., India enz.

Op de middelbare school was hem al duidelijk dat hij redelijk goed in zijn talen was, maar dat hij geen zin had in een vaste baan.

Hij deed los werk voor het geld en had als 19-jarige best wat succes met optredens van de theaterworkshops van Michael Gimpel in het Paard van Troje, de Melkweg en Paradiso. De groep viel helaas uit elkaar: Frenk ging vanaf 1979 lekker liften. Vijftien maanden low-budget de Middellandse zee rond via Zuid Europa, Noord Afrika, het Midden Oosten, Turkije, Griekenland, Italië en Berlijn. Zo werd zijn interesse voor allerlei mensen, hun talen, eigenaardigheden en culturen versterkt. Bij de tempels van Aboe Simbel in Egypte, onder de stralende Melkweg, bij volle maan en een regen aan vallende sterren, kwam de wens op om daar ook van te kunnen leven!

Terug in Nederland werd dat zijn belangrijkste doel. Nog even zijn oude theaterambitie gecheckt, maar daarna wenkte een 7-jarige studie Spaans in Utrecht op C1 niveau. Afwisselende reizen door Spaanstalig Latijns Amerika volgden op extra studies en specialisaties op juridisch gebied. Het gevolg is dat hij zich nu beëdigd C1 Tolk/vertaler Engels en Spaans (=hoog) mag noemen! Zo werkt hij nu, via tevreden klanten en mond-op-mondreclame, als freelance simultaan tolk en vertaler voor advocaten, notarissen en rechtbanken. Het zijn vaak ingewikkelde klussen, maar hij zegt zelf: ”Door al dat reizen ben ik gewend aan allerlei accenten. Ik kan sneller tolken dan mijn schaduw…”